บอกก่อนว่าเอนเทรี่นี้ยาวมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!

ใครขี้เกียจอ่านกดปิดได้เลยฮับ TT^TT


 
 
 
 
 
 
 
ถาม : มีใครดองนานกว่าเค้าอีกมั๊ย orz
 
 
 
 
 
ต้องขออภัยที่ดองมาเสียนานเกิน!!!
 
 
เนื่องจากพอจบงาน Thailand Games Show 2011 หรือ TGS 2011 นั่นแล

 
 
ร่างกายก็น๊อคเอาท์  ไม่พอการบ้านงานการที่คั่งค้างหรืองานใหม่ ๆ ก็ถาโถมเข้ามา

 
 
ประมาณว่าหายตัวไปทำพร๊อพนาน เลยอาสาทำงานหนัก ๆ แทนเพื่อน ๆ เป็นการชดใช้ 55+



 
 
 
 
 
 
 
 
 
จุดเริ่มต้นของโปรเจคนี้....มาจากการที่รินจังชวนค่ะ


เมื่อซัก....กลางปีที่แล้ว หรือนานกว่านั้น จำไม่ได้ 555+






ณ MSN
 
 
Le'anne : นี่เธอ ๆ มาคอสเกมส์โอนิมูฉะกันไหม
 
 
แฟนโอนี่เป็นหัวหน้าโปร ลงงานไทยแลนด์เกมส์โชว์ปีหน้า

 
 
 
Shan Miao : (*ค่อนข้างอิดออดเพราะเป็นคนไม่เล่นเกมส์ แต่ด้วยความเกรงใจ...)
 
 
เกมส์อะไรอ่ะ ไม่รู้จักอ่ะ ขอดูรูปชุดหน่อยได้ไหม

 
 
 
Le'anne : *ส่งรูป

 
 
 
Shan Miao : (*ตั้งใจเต็มที่ว่าจะปฏิเสธ เพราะไม่เล่นเกมส์ ไม่รู้เรื่องเกมส์ แล้วไม่อยากคอสโดยไม่รู้เรื่องเกมส์แต่.....)
 
 
เฮ๊ย!!!!! ไอ้ผู้ชายชุดขาวนี่ใครอ่ะ!!! ชุดสวยจัง ชอบ ๆ

 
 
 
Le'anne : *เริ่มต้นไซโค ไอ้นี่มันเป็นบอสใหญ่ของเกมส์ ชื่อ Fortinbrass

 
 
 
Shan Miao : ตกลง!! ขอเข้าร่วมโปรด้วย!! เค้าจะคอสไอ้ตัวนี่ล่ะ



 
 
 
 
 
 
 
 
จากนั้นเลยกลายเป็นจุดเริ่มต้นการประกวดคอสประเภททีมที่มีคนเยอะกว่า 2 คน 55+

 
 
ก็มีการไปสมัครในเว็บบอร์ด ฝากรินจังไปสมัครให้
 
 
แล้วก็มีคุยเอ็มโทรคุยกับหัวหน้าโปรบ้าง
 
 
จนในที่สุดสมาชิกทีมก็ครบ 5 คน....

 
 
 
 
 
 
 
 
 
แต่ทว่าเรื่องเครียดเรื่องแรกก็บังเกิด....
 
 
เนื่องจากมีสมาชิกในทีม 1 คนลาออกจากโปรเจค
 
 
เครียดเลยซิคะทีนี้ แต่ก็อาศัยให้กำลังใจกันไปว่าไม่เป็นไร ค่อย ๆ หาไป


นี่เรื่องแรกนะ (แปลว่ามันเยอะมากกกกกกกก)


 
 
 
 
 
 
 
เรื่องต่อไปคือ.....สถานที่ในการทำพร๊อพ
 
 
พวกเราลองคุย ๆ กันว่าบ้านใครสามารถไปสิงสถิตทำพร๊อพได้บ้าง
 
 
เพราะแน่นอนว่าต้องใช้พื้นที่มหาศาล...
 
 
ลองมาดูหัวหน้าทีม =_= อยู่หอ ที่ไม่พอแน่

 
 
รินจังก็อยู่หอ แถมอยู่ซะรังสิต!!!!

 
 
หมู คนนี้ไม่รู้ แต่เค้าไปทำงานบ่อย =_=

 
 
บ้านเค้า สมุทรปราการค่ะ!!! มีพื้นที่แน่
 
 
แต่เพื่อน ๆ เดินทางกันลิ้นห้อยชัวร์

 
 
ห้องคอนโดคุณแม่ที่อ่อนนุช พื้นที่เล็กไป ไม่ไหวแน่นอน

 
 
 
แต่มีอีกที่....
 
 
 
 
 
 
 
บ้านคุณน้าที่ลาดพร้าว!!!

บ้านส่วนตัว พื้นที่ว่าง ๆ มีที่ทำพร๊อพแน่นอน!!!!

เย้!!!!!!

 
 
 
 
 
แต่ทว่า......
 
 
 
 
 
 
 
คุณน้าท่านเกลียดคอสเพลย์ค่ะ!!!! แอนตี้ยังกะอะไร!!!

 
 
 
ทุกวันนี้ด่าเราแล้วด่าอีกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 
 
 
แล้วนึกแล้วกันเกลียดคอสเพลย์แต่หลานดันมาขอสถานที่ทำพร๊อพคอสเพลย์

 
 
 
นั่งทำใจเป็นอาทิตย์กว่าจะยกหูโทรศัพท์ไปขอสถานที่ได้

(หัวหน้าทีมเร่งมาอ่ะถึงยอมโทร)

 
 
 
 
 
 
สุดท้ายได้ค่ะ!!! ขอสถานที่ได้....
 
 
แต่ก็โดนด่าจนซีดไปหลายขุม









จากนั้นเราก็มีการนัดแนะไปดูผ้า ซื้อผ้ากันบ้าง

 
 
จนมาถึงขั้นตอนการไปทำพร๊อพ

 
 
แรก ๆ ก็ลำบากนะคะ

 
 
กว่าจะรวมเวลาว่างเพื่อน ๆ มาได้
 
 
แล้วเราก็เดินทางไปกลับ

 
 
เพราะเราอยู่สมุทรปราการ เลิกทำพร๊อพดึก
 
 
ก็ต้องนั่ง BTS เที่ยวสุดท้ายกลับประจำ

 
 
ตอนหลังเลยตัดสินใจมาอยู่กับคุณน้าถาวร เพราะจะได้ทำพร๊อพอย่างเต็มที่

 
 
ไม่อยากนั่งรอเวลามาพร้อมกันกับเพื่อน ๆ แล้วทำ
 
 
เพราะเห็นว่ามันเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 
 
เลยอยากทำคนเดียวคร่าว ๆ ไป จะได้มีเวลาทำอย่างอื่นอีก


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เวลาปกติถ้าวันธรรมดาเราทำพร๊อพคนเดียวก็จะนอน ตี 3 - 4 บางวันไม่ได้นอนเลย
 
 
 
วันหนึ่ง ๆ ได้นอนวันละ 2 - 3 ชั่วโมง
 
 
 
 
1 อาทิตย์จะอดนอน 2 - 3 วัน

 
 
 
วันหยุดเรากับัวหน้าทีมโต้รุ่ง สายสุด ๆ นอน 9 โมง

 
 
 
หลัง ๆ เรานอนบ่ายโมง

 
 
 
ตื่นพร้อมเพื่อน ๆ คือ 5 โมงเย็นมานั่งทำพร๊อพต่อ


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ข้าวนี่สองวันกินหนึ่งมื้อ เพราะเล่นทำงาน แล้วไหนจะเครียด

 
 
จนเหมือนเกิดอาหารเบื่ออาหาร หรือไม่อยากอาหารไปเลยก็มี

 
 
แบบถ้ารู้สึกเพลีย ๆ ไม่มีแรงเลยนึกขึ้นได้ว่าลืมกินข้าวก็มี
 
 
บางวันเบลอจัด!!

 
 
หยิบกับข้าวจากตู้เย็นแล้วทานเลย ทั้ง ๆ ที่ยังไม่อุ่น (ทานจะเสร็จเพิ่งนึกได้ว่าลืมอุ่น)

 
 
 
ตักกาแฟใส่ถ้วยแล้วเสียบปลั๊กน้ำร้อนแล้วกดน้ำเลย (น้ำมันยังไม่ร้อน!!!!)

 
 
น้ำหนักจาก 50 เหลือ 47

 
 
มีแต่คนทักว่าผอมลง

 
 
มีทักมาอีกว่าโทรม

 
 
หนักสุดซอมบี้!!!!

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
บอกตรง ๆ ว่าตั้งแต่คอสเพลย์มา
 
 
ไม่เคยจริงจังอะไรกับการคอสเพลย์ขนาดนี้

 
 
ถวายหัว  ถวายชีวิตได้ก็ยอมเลยทีเดียว

 
 
ต้องทนแรงกดดันจากคุณน้าที่ไม่ชื่นชอบการคอสเพลย์

 
 
ก็โดนดุ โดนด่า โดนว่าเกือบทุกวัน

 
 
บางวันคุณน้ากลับมาจากที่ทำงานแล้วมีเรื่องกันก็มี

 
 
เคยแบบว่านั่งทำพร๊อพแล้วคุณน้ามาสั่งให้เลิกไปเลยก็มี

 
 
เพราะเห็นทำพร๊อพคนเดียว เพื่อน ๆ หายไปไหนกันหมด?

 
 
แรงกดดันจากครอบครัวคนอื่น ๆ

 
 
แรงกดดันจากงานมหาลัยและเพื่อน ๆ ฯลฯ

 
 
ปัญหากันเองในทีม เรื่องความคิดไม่ตรงกันบ้าง

 
 
หรือปัญหาเรื่องพร๊อพ ฯลฯ สารพัด สารเพ
 
 
เครียดงานจังหวัด  ฯลฯ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สุด ๆ เลย

 
 
 
บางวันก็เครียดมาก เพิ่งมีเรื่องกับคุณน้า

 
 
 
พอมานั่งทำพร๊อพก็พยายามร่าเริงเก็บอาการกับเพื่อน ๆ ไว้
 
 
แต่หัวหน้าทีมเหมือนรู้

 
 
ก็มาคุยสุดท้ายไม่ไหวแล้ว

 
 
ร้องไห้ นั่งดราม่าตั้งแต่ตี 2 ยัน 9 โมงเช้า

 
 
ไมเกรนกินทุกวัน เครียดทุกวัน กินยาทุกวัน

 
 
ซัดมันทั้งอาหารเสริมและยาบางวันรวมกันเกือบ 20 เม็ด

แบบหยิบยาอะไรได้ก็ซัดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเข้าปากไป

ไม่อยากตื่นแล้วประมาณนั้น =_=


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เคยที่แบบว่าไมเกรนกินสุด ๆ แล้ว ลืมซื้อยา ทรมานแทบตาย
 

แล้ววันนั้นมีเรื่องดราม่ากับเพ